دل نوشته های ناناز

وعده ی هر روزمان یادت که هست، گریه ی جانسوزمان یادت که هست

کوچه ی عشاق وباران های تند، لحظه های عاشقی یادت که هست

گفته بودی من گل ناز توام!!!! بوسه بر دست ودهان یادت که هست

دغدغه های دوباره دیدنم ، بعد هر قول وقرار ، یادت که هست

آن نگاه مهربان وخیره هم ، لحظه ی دیدارمان یادت که هست

دست از دستم نمی کردی رها، داغی ودیوانگی یادت که هست

روزهای سرد پاییز ومحبت های تو، آن همه پروانگی یادت که هست

با من از عشق و وفا گفتی ورفتی نازنین، صحبت از مهر وصفا یادت که هست

بوسه های داغ ما در زیر باران خزان، عشق بازی هایمان یادت که هست

ابرهای صورتی وخانه های کاغذی، راستی! رویاهایمان یادت که هست

بغض هاواشکهای تلخمان وقت وداع،دوستت دارم همیشه،هایمان یادت که هست

رفتی وجا مانده ام از کوچ تو، این منم آن مهسای دیوانه ات یادت که هست

هنوز هم دلم می خواهد از پشت در آغوشت بگیرم

و آرزو کنم که

دنیا بایستد

تمام شود

برود

بمیرد

یا نه !ا

هنوز دلم می خواهد گاهی حس کنم

دنیا مثل وقتهایی باشد که

مرا در آغوشت می گرفتی

می بوسیدی

و تن من ، بهانه ی هیچکس را نمی گرفت

انگار همه چیز بس است

وقتی تو باشی

همه چی بس است

یک دختر خوشبخت در مهسا پفک می خورد

تلنگری عاطفی که بسیار به جا و زیباست.

زن در خودش یک قبر تازه دست و پا می کرد

هر شب خودش را توی دست درد جا می کرد

از درد می پیچد به تختی که نمی خوابد

شب فکر فرداهاست وقتی که نمی خوابد

تختش پناه تازه ای در بی پناهی هاست

مهسا شبیه سالروز مرگ ماهی هاست

نامه اي از يك بانوي آبانی به …. !
بهاريِ هميشه و هنوزم !
منم . بانوي آبانی ات !
هم او كه تن پوشش شكوفه هاي انار است و دامانش اطلسي هاي بي قرار !
از احوالم مپرس كه بي تاب حضورم !
اين روزهاي قهر علاقه
با بوي باران بهانه ات را ميگيرم و
از حس لطيف شبنم نشاني ات را !
سراغم را از اقاقي ها كه بگيري ، سر در شانه نحيفشان دارم
و آشيان در شبنم زلال نگاهشان !
چه كنم كه بانوي آبانی ام !
بانويي از قبيله اي گمنام
هم او كه با آسمان و باران نسبتي ديرينه دارد .
هم او كه دلتنگ حضور است …

اين دل گويه هاي غمينم را نثار چشمان تو ميكنم ، به تو اي شكسته پهلو گرفته از

هزار خاطره طوفاني! كه هنوز هم مسافر لحظه هاي ناب مني!

امشب به ياد تو ، در پرچين خاطراتمان نشسته ام

و آسمان قلبم را به لطافت باران يادت

ميهمان كرده ام !

امشب به ياد تو! بغض سكوت را ، در گلوي زنگار گرفته ام ، شكسته ام !

امشب به ياد تو ، با مداد قرمز آرزوهايم

طرحِ لبخند را بر لبان خشكيده ام ، كشيده ام !

امشب به ياد تو ،

در برهوت تنهائي ام نشسته ام

و چشمان منتظرم را به ميهماني باران نگاهت برده ام…

امشب به ياد تو،

تا صبح دم ، بر جاده بي قراريِ انتظار ايستاده ام

شايد كه بيائي ، شايد تو را ببينم!

…………..

ديشب به ياد تو ! زير باران نياز

تا سپيده دم ، گريستم و گريستم …

مواد لازم:
شاتوت /۵۰۰ گرم
شکر/۷۵گرم
آب/۲قاشق سوپخوری
خامه ی فرم گرفته/۳۰۰گرم
طرزتهیه:
شاتوت را به همراه شکر و آب در ظرف مناسبی بریزید و روی اجاق گاز بگذارید و گاهی هم بزنید تا شاتوت کمی نرم شود(حدود ۵ دقیقه)
سپس مخلوط را از صافی عبور دهید و بگذارید خنک شود.پس از خنک شدن ،در یخچال قرار دهید تا کاملا سرد شود .اکنون پوره ی حاصل را با خامه ی فرم گرفته مخلوط کنید و در ظرف مناسبی بریزید و ۲ ساعت در فریزر نگه دارید .پس از آن ،بستنی را از فریزر خارج نمائید و با چنگال به هم بزنید تا یخ موجود در آن نرم و بستنی صاف و یک دست شود . حالا دوباره آن را در فریزر بگذارید و پس از ۲ ساعت از فریزر خارج کنید و با چنگال و یا داخل دستگاه غذاساز بزنید . این عمل را چند بار تکرار کنید تا از یخ زدن بستنی جلوگیری شود.

*حاشیه مهم تر از متن*
شاتوت از میزان انرژی پایینی برخوردار است.بنابراین مصرف آن در رژیم های کاهش وزن مفید است .
همچنین مصرف شاتوت ،قند خون را به آهستگی افزایش می دهد و به این ترتیب از ترشح مقادیر زیاد هورمون انسولین
پیشگیری می نماید.

تو آن ماهی که در پایت تلاطم می کند دریا
شبی که با تو بودن را تبسم می کند دریا
نگاهش غرق نور تو، سرش سرشار شور تو
چه شورانگیز با چشمت تکلم می کند دریا
دلش از غصه می گیرد هزاران دفعه می میرد
همین که در پس ابری تو را گم می کند دریا
مگر بر سینه ساحل نشسته رد پای تو
که با هر موج بر خاکش تیمم میکند دریا
تو آن ماهی من آن دریا که از هم دور افتادیم
بگو کی روی ماهت را تبسم میکند دریا