دل نوشته های ناناز

همسرم ای نام و یادت باورم
ای که در تنهایی غم یاورم
نیستی از آرزوهایم جدا
ای که هستی مهربان، بعد از خدا
بعد از او یارو دلارامم تویی
مامن و آرامش جانم تویی…

خیالی نیست

من با تاریکی مدارا میکنم

خدا تو را پشت قرص ماه برای من نگهداشته

.

باید تقویم ورق بخورد

روزها و ماهها و سالها بگذرند

.　

تا… تو بیایی

بیایی

و به مخمل مات شبهایم ستاره بپاشی

و آنگاه

محرم عطر پیراهنم شوی

.

تو سهم من از قانون بی چون و چرای تقدیر هستی

” می خوانی ام؟ ”

چشمهای گرم تو،

دستهای سبز شعر و

دستهای سرد من را

می زند پیوند

آفتاب از پشت چشم ابر می خندد

شعر،

با شوقی نهان آهسته می خواند :

با من از سبزی بگو ، از عشق از لبخند

در هوای ابری اسفند …

…

آمده ام تا بار دیگر سلام بگویم به عابران کوچه های آبانی ام ،

سلامی به بلندای عشق و به زیبائی آبان …

•

” در هوای تو ”

در صبورترین صبح ها ، در سپید ترین روزها

و در آسمانی ترین لحظه های بی قراری هایم قدم بر کوچه های آبانی می گذاری

پرندگان بهشتی نشسته بر شاخه های شعرم

به قد قامت نگاهت

سجده می کنند …

•

” واژه هایی در قفس بی تاب پرواز … ”

رد پای عشق در آغاز و پایان بهار

دل دل ِ دلشوره های آسمانی بی قرار

حال و روز لحظه هایم قصه ی تکرار هاست

انتظار و انتظار و انتظار و انتظار …

•

” دوستت دارم را با من بسیار بگو ”

بی بهانه به کوچه های آبانی ام قدم گذاشتی تا پس از آمدنت عطر لبخند هایم در هوای کوچه هایم بپیچد ،

عطر نگاهت ، بوی صدایت و شمیم مهربانی ات را به چارسوی دلم بیاویز ،

بگذار تمام خانه ی دلم بوی تو را بگیرد

… بوی مهربانی ات را …

برای چشم زخم ندیدن عشق مان اسپند دود می کنم در هوای ابری اسفند …

• خواب دریا دیده ام شاید که تعبیرش تویی … •

تا بهانه ای برای سلامی … بدرود

از بهار

شکوفه هایی میماند که میوه خواهند شد

از من

گیسوانی که سرانگشتان تو را لمس کرده اند.