دل نوشته های ناناز

امروز ششم دی ماه است، روز تولد همسر عزیزم و کسی که صادقانه دوستش می‌دارم.
یگانه عشقم ،آسمان زندگیت همیشه آبی و قلب سرخ رنگت همیشه عاشق باد.به نرمی گلهای زیبای شقایق و به لطافت اقاقیا سالروز تولد رو تبریک می گویم.
تمام لحظه های شیرین زندگی ام حاصل خاطرات با تو بودن است در جاده ی عشق تو یی تنها همسفرم به خاطر تمام مهربانی هایت دوستت دارم و به تو افتخار می کنم.
او تنها کسی است که در هر احساسی و در هر شرایطی، در هر اوضاع و هر آینده‌ای، هر بار مرا بخواند یا چیزی از من بخواهد، در انجام خواسته‌اش با دل و جان و تا سرحد توان کوشا باشم.
بدون شک این کوچک ‌ترین قدرشناسی از بزرگترین اتفاق زندگی من است.
محمد عزیزم سالروز شکفتنت مبارک.

امشب سالگرد مهمترین و زیباترین شب زندگی من است…همین.

ماه یی که در چشمهای توست به من نگاه می کند

به دو ماهی سیاه بازیگوش

ماهی ها

با دیدن ماه آسمان نگاهت

خیال پرواز به سر دارند .

۲.

ته نشین صدایت را دوست دارم

همچون ته نشین قهوه ای شیرین

که طعنه به چشمانت می زند

۳.

زمانی که دیدمت

به صفر مرزی دلم رسیده بودم

و حال

تا ابد

در ایالات متحده ی مهربانی ات

پناهنده شده ام .

♠ دلبر و سخن پایانی دلم رو استاد محمد علی بهمنی سروده…
…

من و تو تا نفس باشه من و تو

من و تو تا هوس باشه من و تو

من و تو حرفمون حرف هوس نیست

من و تو تا هوس باشه من و تو …

تا بهانه ای برای سلامی دوباره

بدرود