دل نوشته های ناناز

همیشه ماندگار تو بمان در کنار من

ای عاشقترین یار تو بمان در کنار من

قصه روزگار مرا خسته کرده است

ای داستانسرا تو بمان در کنار من

جفای این دیار مرا به ناکجا کشاند

ای انتهای صفا تو بمان در کنار من

در این ایام دلتنگی دلم تنگ است

ای یاد لحظه ها تو بمان در کنار من

امــــــــــــروز با تو بودن چه زیباست

ای آرامش دلها تو بمان در کنار من

از این وبلاگ هم بازدید کنید مال خودم است ورود

این آهنگ تقدیم به کسی که دوستش دارم.
دانلود

تو فردا می روی

اما

به هر جا می روی بی من

دمی در پرنیان خاطرات تنها باش

به هر جا آشیان کردی

سکوت سنگفرش یادها را یکزمان بشکن

و در امواج رویاهای رنگارنگ

به یاد آور تو آن کس را که اینک می نگارد دوستی را

به یاد آور

آن روز که دست های دلم

و آن روز که دست های دلم را به سوی دروازه دلت باز می کردم ،

هرگز نمی دانستم که با آغوشی باز دل مهربونت را برای دل اسیر من هدیه می کنی و

سه حرف زیبای عشق را زمانی برای من معنا خواهی کرد .

اما کاش می دانستم …

ولی ، ولی حالا چه کنم ؟

چه کنم با این همه عشق و دوری تو…دوست داشتن تو…وحالا هم نامهربونی تو .

آن روز که می خواستیم و با هم عهد کردیم که مهربانی را به دوستان نامهربان بیاموزیم ،

هرگز نمی دانستم زمانی تنهاترین و بزرگ ترین

حرف ما برای دوستان مهربان بی وفایی و نامهربونی و آخر هم جدایی خواهد بود .

آری ،

آن روز که من از بین این همه گل ، گلی مثل تو را از شاخه درخت تنومند زندگی جدا کردم

و می خواستم آن را برای همیشه در کنار خود

و به یاد تو در باغچه خشک دلم بکارم ،

هرگز نمی دانستم که تو زمانی گلم را با بی وفایی از من خواهی گرفت .

می دانی ، آن روز که آرزوی پرواز با تو را در خیال خام خود تصور می کردم ،

هرگز نمی دانستم که عاقبت روزی پر پرواز من را می شکنی

و مرا به ژرف ترین جای دنیا رهنمون می سازی .

و سرانجام آن روز ، آن روز که من و تو بودیم و ما بود ،

برای من روز عشق بود ، روز زندگی بود . آری ، آن روز بهترین روز دنیا بود .

این را بدان :

که آن روز ، آخر روزهای به یاد ماندنی سال نام گرفت

و در تقویم زندگی من برای همیشه جاودان خواهد ماند .

حرف آخر را می گم و مثل آن روز به سرزمین مهربانی ها فرار می کنم :

هنوز هم دوستت دارم ای نامهربان ترین مهربان دنیا

ســــــر نــــــــوشـــــــت را نتوان از سر نوشت…!

سرسنگینی بعضی ها شاید از آن ناشی می شود که آنچه در سر دارندبه زبان نمی آورند .

حافظ کنار عکس تو من باز نیت میکنم
انگار حافظ با من و من با تو صحبت میکنم
وقت قرار ما گذشت و تو نمی دانم چرا
دارم به این بد قولیت دیریست عادت میکنم
چه ارتباط ساده ای بین من و تقدیر هست
تقدیر و ویران میکند من هم مرمت می کنم
در اشتباهی نازنین تو فکر کردی این چنین
من دارم از چشمان زیبایت شکایت می کنم
نه مهربان من بدان بی لطف چشم عاشقت
هر جای دنیا که روم احساس غربت می کنم
بر روی باغ شانه ات هر وقت اندوهی نشست
در حمل بار غصه ات با شوق شرکت میکنم
یک شادی کوچک اگر از روی بام دل گذشت
هر چند اندک باشد آن را با تو قسمت میکنم
خسته شدی از شعر من زیبا اگر بد شد ببخش
دلتنگ و عاشق هستم اما رفع زحمت میکنم

هيچ مي دوني…
يادت باشه….گاهي وقتا مثلاً آخر شب که مي خواي بخوابي يه دل تنهايي هست که يکم اونور تر از تو مي تپه واسه تو….
يادت باشه که فقط تو بودي که تونستي وارد قلبم بشي بدون اينکه قفلشو بشکني….
يادت باشه من هر شب با اسمت همصدا مي شم و تو روياهام با تو حرف مي زنم تا سبک شم تويي که حتي يادت و خيالت هم آرامش بخشه…
هيچ مي دوني که وقتي يه کوچولو ازم دور ميشي من چقدر غصه دار ميشم؟ اون موقع است که چشماي غمگينم دنبال چشماي سياه قشنگت مي گرده که با هر بار نگاه کلي انرژي ازشون دريافت کنه…دستام دنبال دستاي مهربونت مي گرده تا احساست کنه…بدونه که هستي…هميشه مي موني …خودت مي دوني که اين واژه ها نمي تونن اون چيزي که تو عمق وجودمه ابراز کنن…وقتي مي خوام از تو بنويسم نه تنها واژه ها در مقابلت کم ميارن …بلکه حتي به احترام حضور سبز و مهربونت سره تعظيم در مقابلت خم مي کنند.

((مواظب تفکرت باش ،چون آنچه فکر می کنی رفتارت را شکل می دهد و رفتارهایت ،عادت می شوند
وعادت هایت ،شخصیت تو را می سازند وشخصیت تو سرنوشت تو را رقم می زند)).