دل نوشته های ناناز

اكنون تجربه مي كنم بيست وسومين سالمرگ زندگي ام
و تو بيا نگاه كن
كه چه زشت، زمان به لحظه هاي بي تو بودن مي خندد
شب قبل از مرگ است
هوا ابري و آسمان باراني
امشب وا‍ ژه ها چه سخت به ذهن آبي ام تلمبار مي شوند!
شايد گلايه خواهند كرد از نبود و نيامدنت …
تو بگو كدام شب را بي فكر من روز مي كني
كدام جادو لحظه هايت را پر كرده
كه حتي نگاهي به تنهايي ام نمي كني؟
روز مرگ من باز فرا مي رسد..
من اينجام ،اينجا
گور من اينجاست من را پيدا كن..
هر كه خواهي باش اما باش
و براي روح مرده ام، مرهم باش

اين كودك دلم امشب بهانه مي گيرد
با تير چشمهاي ترش يك نشانه مي گيرد
گويا تويي نشانه ي چشمان خيره اش!!
باز اين فلك زده تصميم خودسرانه مي گيرد
من اخم مي كنم و مي زنم دم از احساس
از حرف هاي من غلط عاقلانه مي گيرد!
تا مي زنم دو سه تاپشت دست اوانگار
آتش زدست او به روانم زبانه مي گيرد
كز مي كند به خلوت ديرين يك كتاب
از او سراغ غزل هاي عاشقانه مي گيرد
من مادرانه دلهره دارم براي او
اما چه بي شكيب، تو را او بهانه مي گيرد
مي بينمش كه آب مي شود آرام و بي صدا
گاهي چقدردلم از اين زمانه مي گيرد

نميشه باورم تويي
نه اينكه چشماي تو نيست
تو طاقتت نبود منو
ببيني با چشماي خيس
قد تموم درد من
تو داشتي كهنه مرهمي
ديروز بودي مرگ غم
امروز تولد غمي
از لب قصه ساز تو
مونده صداي دشمني
سخته كه باورم بشه
تو همون عاشق مني

دارم از ياده تو ميرم عشقه من کاري بکن
شايد از غصه بميرم عشقه من کاري بکن
امون از اين عشقي که عاشقم نيست
امون از اين گل که شقايقم نيست
امون از اين ياره نفس بريده
امون از اين بغضي که حق حقم نيست
تازه مي خواستم تو دله تو جابشم
تازه مي خواستم به تو مبتلا بشم
خراب شدي رو سره آرزوهام
تابانه اين چشمو من از تو ميخوام
نفرين به من که پرپرت نکردم
مثله خودم در به درت نکردم
دستتو خوندمو چشامو بستم
از حالو روزم خبرت نکردم
نفرين به تو که باورم نکردي
عاشق شدم عاشقترم نکردي
سوختمو دل به هيچ کسي ندادم
تو سايتو تاج سرم نکردي

اي نگاهت مايه ي آرامشم
بودنت سرمايه ي پيدايشم
در حريم گونه هايت مي خزد
نرمي لبهاي من با مالشم
مثل خورشيدي و جانم يخ زده
جان من در انتظار تابشم
كي به پايان مي رسد هجران تو
تا بگيرم در بغل آسايشم
خوب من يك لحظه با من رام شو
دوست دارم ،همين است خواهشم

امروز تولدم بود حالا دیگه ۲۳ ساله شدم تولدم مبارک…

و من به حرمت نگاه تو
سكوت مي كنم
ودرسكوت لحظه هاي خود
زنده مي شوم
به ياد نور عشق و زندگي
سجده مي كنم
به پيشگاه حرفهاي تو
و
تو سكوت مي كني
و من
به حرمت سكوت تو
حرف مي زنم
براي تو
و لحظه هاي مرده اي
كه به حرمت نگاه تو
سكوت كرده ام