شنبه ۹م شهریور ۱۳۸۷
برای همسرم
نوشته شده توسط
admin در
Uncategorized
در ازدحام ،
خانه ام ،
پارک ها ،
سینما ،
من دلم می لرزد ….
آن یگانه ترین یار
را گم کنم.
**
چهار کلمه را
برای روز مبادا نگه داشته ام
روز مبادا که اگر زبانم لال از راه برسد
با آن شعری بسازم و بخوانم
تو ـ را ـ دوست ـ دارم…..
**
دست های تو
بندهای انگشتان ، ناخن ها و….
دوباره از اول …..
گاهی چنان شعر می شوند
که می خواهم هر بیت را هزار بار زمزمه کنم….
پ. ن : همسرانه: من و تو یعنی عشق، عشق یعنی ما، ما یعنی یه دنیا خوشبختی! تو یعنی بهترین، زیباترین ،عاشق ترین،
لایق ترین…تو یعنی برای من، برای قلبم، تا ابد و برای همیشه.
