دل نوشته های ناناز

منتظر نباش كه شبي بشنوي از اين دلبستگي هاي ساده ، دل بريده ام ! كه عزيز باراني ام را ، در جاده اي جا گذاشتم ! يا در آسمان ، به ستاره ي ديگري سلام كردم ! توقعي از تو ندارم ! اگر دوست نداري ، در همان دامنه ي دور دريا بمان ! هر جور تو راحتي ! باران زده ي من ! همين سوسوي تو از آن سوي پرده ي دوري براي روشن كردن اتاق تنهاييم كافيست ! من كه اين جا كاري نمي كنم ! فقط گهگاه گمان دوست داشتنت را در دفترم حك مي كنم ! همين ! اين كار هم كه نور نمي خواهد ! مي دانم كه به حرفهايم مي خندي ! حالا هنوز هم وقتي به تو فكر مي كنم باران مي آيد ! صداي باران را مي شنوي ؟!

نفسهایم را پشت چراغ قرمز دلت

بستم …!

میان چشمانت تقسیم شدم

حالا دستانم تو نگاهت یخ زده

دایره تردید را بر خود بستم

و در چهارضلعی دلت اسیر ….!؟

ذهن دود گرفته ام

زیر رگبار عشق بازی

تو عرش دلت لرزید

حالا ….

گیسوانم زیر رگبار نوازشت. تر شد

اسمم تو کعبه دلت جا گرفت

بیا و صدایم کن

بانو ….

بانوی شرقی !

آرام باش، توکل کن،تفکر کن، آستينها را بالا بزن آنگاه دستان خداوند را مي بيني که زودتر از تو دست به کار شده اند.
امام علي (ع)

دلم تنگ است /حتي تنگ تر از چكمه كودكي هايم…»

برگی رنگ پریده و خشک فرو افتاد از درخت وکسی صدای

او را نشنید . هیچ کس خزان را ، فصل تنهایی باغچه را

باور نمی کند . نمی دانم امروز کسی از مرگ برگ ها

دلش گرفت؟ آیا کسی غم درختان را درک می کند؟

نمی دانم آیا کسی گریه درخت را وقت جان

کندن برگ های زرد می بیند

قلبم را در مجری کهنه ای

پنهان می کنم

در اتاقی که دريچه ايش نيست

از مهتابی

به کوچه تاريک

خم می شوم

و به جای همه نوميدان

می گريم.

با اين همه - ای قلب در به در -

از ياد مبر

که ما

- من و تو -

عشق را رعايت کرده ايم،

از ياد مبر

که ما

- من و تو -

انسان را

رعايت کرده ايم،

خود اگر شاهکار خدا بود

يا نبود.