دل نوشته های ناناز

گريه كن اي ديده ي در خون نشسته
ناله سركن بغض در گلو شكسته
رفته اون كه همدم وهمراه من بود
سخته رفتن بي تو با پاهاي خسته
وقت رفتن نبض لحظه ها بي صدا شد
قامت من با شكستن بي صدا شد
وقتي رفتي در به روي قصه وا شد
قصه ي غم قصه اي بي انتها شد
كاش مي ذاشتي سر رو شونم نازنيم
كاش مي موندي اي اميد آخرينم
باورم نميشه هرگز اين جدايي
باورم نميشه رفتي كه نيايي
رفتي و تو گوش من زنگ صداته
همدم بودن من خاطره هاته
چشمهايم را مي بندم
تو مي آيي
وبازمي كنم
تو نيستي
من مي خواهم براي هميشه بخوابم

امشب دوباره عطر تو را بو كردم
خاطراتت دوباره زنده شد
وبه يادت اشك ريختم
چقدر جايت كنارم خالي شد
ومن
درحسرت نگاه معصومانه ان ماندم
امشب دوباره عطر تو را بو كردم
يادم آمد كه با من بودي
دوباره با غم خو كردم
كاش مي آمدي
ومن
از شوق به آسمان مي رفتم
باران ميشدم قطره اي
روي رخت مي گشتم
عطر تو درفضا مي پيچيد
ومن.. هميشه عطر تو را بو مي كردم
مي نوازم يادت را…رد پاي تو هنوز مانده برروي غروب لحظات
تونرفتي زينجا يادتو پرشده در خاطره ها