دل نوشته های ناناز

جمعه ۱۰م آبان ۱۳۸۷

نوشته شده توسط admin در Uncategorized

چقدر برام سخته گذشت روزا
منتظرت شدن تو این هنوزا

زمان برام سوال بی جوابه
حال دلم تو این هوا خرابه

تجسم لحظه ی با تو بودن
نشستن و برای تو سرودن

دوباره اون شبی میاد که هستی
تو بغض عاشقونه ام شکستی

دوباره صبحی که تو اینجا باشی
از خواب طولانی غصه پا شی

تجسم نگاه مهربونت
چشمای صاف مثل آسمونت

نفس کشیدن تو هوا و حالت
گم شدنم تو کوچه ی خیالت

میای و مهربون تر از همیشه
تموم غصه هام ازم دور میشه

چقدر قشنگه دستتو بگیرم
دوباره از داغی اون بمیرم

دوباره لحظه ای میاد که با تو
بشینم و صدا کنم چشا تو

یه روز میای منتظرم ببینم
دوباره عشقو با تو نازنینم………

پیگیری نظرات این صفحه توسط RSS.
می توانید توسط این لینک به ' تجسم ' دنبالک ارسال کنید.

فرزاد فرمودند:

سلام ناناز جان
شبت بخير اين شعر خيلي قشنگه . يه جور درد دل كردنه. آدم رو تو حس و فكر ميبره. اگه اشكالي مداره ميخوام ك

ثبت شده در تاریخ آبان ۱۴, ۱۳۸۷ @ ۱:۴۷ ق.ظ
فرزاد فرمودند:

مي‌خوام شعرت رو ك

ثبت شده در تاریخ آبان ۱۴, ۱۳۸۷ @ ۱:۴۸ ق.ظ
فرزاد فرمودند:

ميخوام شعرت رو كپي كنم تو دستگاه با اجازه

شب خوش

ثبت شده در تاریخ آبان ۱۴, ۱۳۸۷ @ ۱:۴۹ ق.ظ
محمود فرمودند:

زندگی گرمی دلهای به هم پیوسته است … تا در آن دوست نباشد همه درها بسته است[گل][گل][گل]سلام دوست عزیز نوبتی هم باشه نوبت منه!!! نوبت چی؟؟ خب خودتون تشریف بیارین ببینید چه خبره؟ [چشمک]

ثبت شده در تاریخ آبان ۱۶, ۱۳۸۷ @ ۱۱:۵۷ ب.ظ