دل نوشته های ناناز

دوشنبه ۶م اسفند ۱۳۸۶

نوشته شده توسط admin در Uncategorized

سوته دلی است

که در آن شاخه افسرده غمگین خاطر

چشم در راه بهاری دارد

تا دگر بار بروید بن وبرگش

وبه بر بنشیند و

عطر آگین کند این سینه غم بار

مرا

شعر من حرف من است

حرف من خستگی سینه پر درد من است

شعر من

حرف دلی است

که در آن چشمه جوشان محبت جاری است

پس دریغا که در این دور جفا کار فلک

به جز از جور و ریاکاری ها

به جز از خدعه و نیرنگ ودروغ

نشدند عاید من چیز دگر

و دو چندان افسوس

بر دل زار خودم

که در این قتلگه انسان ها

همچنان منتظر است

تا که فریاد رس غم هایش

بار دیگررسد از راه آرد

شاخه ای از گل سرخ

نفسی گرم تر از تابش خورشید و

صدایی که ((بیا با من باش))

پیگیری نظرات این صفحه توسط RSS.
می توانید توسط این لینک به ' شعر من ' دنبالک ارسال کنید.