دل نوشته های ناناز

خدایا به تو می گم!
مگه نه اینکه خودت گفتی روزی ده بار بگیم : …..ایاک نستعین!
باشه می دونم ، ما ایاک نعبدش رو، خیلی نیستیم! آره، ما به وظیفه عمل نمی کنیم. ولی تو چی ؟ تو که انتهای کرامتی چی ؟ تو می خوای چی جواب بدی؟

نمیدونی…..نه، می دونی اگه نمی دونستی و کاری نمی کردی اونوقت گله ای نبود ولی می دونی و با این حال ، هیچی به هیچی.
من می گم که اتمام حجت کرده باشم :
دلم پره از همه کس…….هرکی بهم نزدیکتره بیشتر!
بماند که خیلی ها فکر می کنند چقدر به من نزدیکن ، ولی سالهای سال نوری، با من فاصله دارن!
خدایا خیلی دلگیرم . همه با محبتشون یه پدر مادر خوشگل واسه دلم میشن و آروم بغلش می کنن

جذب هر چیزیش که میشن مهم نیست ولی بعدش یا آروم آروم ازش می تراشن که شکل خودشون رو ازش در بیارن یا شکل آرزو ها شون یا میزارنش زیر پاها شون تا بالا تر بایستند .
می بینی خدا؟

مگه بصیر نیستی؟

اسم نمی برم از کسی . از هرکی بخوای جای تیغ رو قلبم هست.از همه طیفی دارم برات :خودخواهی ،بی معرفتی ، حماقت ، خیانت…………دور ونزدیک و آشنا وغریب.
نمی دونم با این همه زخم ، دیگه به چه امیدی دوام آورده این دل.
به عشق ان مع العسر یسر؟

به امید یه راحتی بعد این همه سختیهاش؟

نا شکر نیستم.شادی هم داشتم…..جوری که بار زمان رو رو شونه هام حس نکنم……ولی اگه هیچی شادی دلم رو تموم نمی کرد و همه اش رو تبدیل به غصه نمی کرد ،حسرت تموم شدنش به حد کفایت داغونم می کرد.
خدایا

هر چی بقیه رو آروم می کنم ، به حرفهاشون گوش میدم وبیشتر دردهاشون رو تو خودم جا میدم و لب باز نمی کنم ولی…………….تا نوبت من میرسه همه حرفهاشون رو زدن و رفتن ……اونهایی ام که ادعای گوش دادن حرفات رو دارن یا تحمل شنیدنش رو ندارن یا دوبرابرش نصیحت بارت می کنن!
خدایا

نگو این عذاب کارهای خودته! که باورم نمیشه

نگو که تلافی میکنی و این گناه بقیه است که من رنج می کشم! که اگه می دونستم به دنیا نمی اومدم

این پاره پاره های دلم دیگه جز به درد وصله زدن به دل بقیه نمی خوره……خودش خراب تر از اونیه که بخوام درستش کنی.

نگو …….هیچی نگو……یک کم جای من باش ،می دونم هستی . تحملت خیلی بیشتر ، خیلی ….همینه که آرومم می کنه !
فقط زودتر…….. فقط زودترتمومش کن!
الهی آمین