دل نوشته های ناناز

” يا هو ”

مي خواهم بنويسم ، بنويسم از تو ” ، براي تو ” و به خاطر تو ” .

از روزهاي مريض ، از غصه هاي شبانه ، از غزل هاي بي معنايم ،

از حرف هاي نگفته ام و از جاده هاي انتظار ، دلم گرفته است .

به تمنّاي آمدنت ” عمري ست چشمانم ، دريائي طوفاني شده است .

دريائي از خس و خاشاکِ هزاران پرسش بي پاسخ ! .

که تنها فقط تو ” ، ساحل آرامش هستي .

مي داني ؟

مي داني نگاهم در حسرت زيارت چشمانت ” هنوز مانده به راه است و

و براي آمدنت ” لحظه شماري مي کند دل ناشکيبم .

جهان وجودم را به يُمن قدم هاي نازنينت ” بر اين عرش ،

با گل زخم سرِ راهِ تو ” آذين بسته ام

و داغ هاي دلم را ، جايشان چراغاني اين جاده ي خاکي کرده ام .

تو ” را مي خوانم مهربان !

چتر نگاهم به ابرها باز است و زير گريه ي ابرها ، تجزيه مي شوم .

باد ، بوي پيراهن ربّاني ات را برايم آورده و

قاصدکي خبر آورده که خواهي آمد .

تو “را مي خوانم مهربان !

و براي زيارت چشمانت ” آه مي کشم .

صداي پاي کسي ، آه ”

مثل اينکه آمده اي !

…

دلم گرفته براي کسي ” که مي آيد

براي قدم هاي مبارکي ” که مي آيد

هزار حرف نگفته سکوت کرده و من

نمي رسم به صداي کسي ” که مي آيد

هميشه از خم کوچه بهانه مي گيرم

براي خش خش پاي کسي ” که مي آيد

و دست هاي دلم را هنوز مي ريزم

در التماس دعاي کسي ” که مي آيد

خدا کند که زمينم پر از قاصدکي شود

از آسمان خداي کسي ” که مي آيد

من و دلي که به پايان رسیده ایم از خود

فدای عشق ، فدای کسی ” که می آید .

…

التماس دعا